Układy scalone
Pracownicy naukowi pracujący w IBM prowadzą badania nad dodaniem w produkcję węglowych nanorurek ciągów molekuł DNA.
Układy scalone są scalone, to znaczy zminiaturyzowane. Wiadomo, iż trzydzieści - czterdzieści lat temu elektronika ruszyła w stronę miniaturyzacji. Z tego tytułu komputery można w dzisiejszych czasach nosić w kieszeniach. Analogiczna miniaturyzacja nastąpiła w zakresie większych częstotliwości.
Części elektroniczne CMOS 4xxx, na co miano to pokazuje, sięgają do technologii CMOS co oznacza, że ich budowa składa się z tranzystorów MOS zarówno N jak i P. To układy cyfrowe znamionujące się niewysokim poborem prądu, lecz równocześnie w wersji podstawowej w miarę niedużą szybkością. Są jednocześnie wyjątkowo wygodne przez wzgląd na szeroki zakres napięć zasilania przy jakich mogą pracować.
Fachowcy korporacji IBM wynaleźli następny sposób miniaturyzowania elektronicznych chipów. W innowacyjnej metodzie struktury DNA będą formami, a w nich układać się będą nanorurki węglowe, albo nanoprzewody krzemowe. Po dokładnym stworzeniu sieci nanorurek, stworzone w laboratorium DNA da się usunąć,zostawiając prawidłowo uszeregowane pasy nanorurek.
Inżynieria monolitycznych układów scalonych wspomaga wiele dziedzin wymagających miniaturyzacji. Naukowe prace z zakresu modusów tworzenia i projektowania MMUS rozpoczęły się w końcu lat 60. w amerykańskiej firmie Texas Instruments.
Nie sposób wyliczyć całości rodzajów i przeznaczeń układów scalonych. Produkowane są układy w rzeczy samej do wszystkiego, produkowane z różnorodnych elementów w różnorakich technologiach.
Jeden układ scalony, to znaczy ta malutka płytka, jest w stanie w sobie zawrzeć teraz taką liczbę elementów, ile onegdaj nie było w stanie pomieścić się w dużej skrzynce. W tamtych czasach konieczny był również duży zasilacz, ponieważ potrzebowano dużo prądu.
Układy scalone są układami monolitycznymi, z racji tego, że w jednym technologicznym procesie na jednym półprzewodnikowym podłożu wykonuje się na raz wszystko, jednocześnie czynne i bierne elementy obwodów. Proces polega na nakładaniu, a potem trawieniu poprzez takie a nie inne maski warstw metali, tlenków, półprzewodnikowych materiałów i innych w adekwatnych do tego atmosferach, temperaturach itp..
Jednostki, które tworzą stabilizatory są ogromnymi inwestycjami. Nie ma ich w Polsce, jednak istnieje laboratorium zajmując się projektowaniem MMUS-y, później wymierzające i dozorujące jakość wykonania. To laboratorium Zakładu Układów i Aparatury Mikrofalowej Instytutu Systemów Elektronicznych Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych.
Napięcie które pochodzi dla przykładu z typowego wtyczkowego zasilacza jest napięciem niestabilizowanym. Oznacza to, że tworzą się w nim tętnienia, zaś napięcie wyjściowe maleje w wyniku wystąpienia obciążenia. Ażeby nie dopuścić do tego używane są określony układy zwane stabilizatorami.