Jak zostać pilotem wycieczek?
Najlepiej by było po szkole ukończyć szkolenie oraz zaliczyć egzamin. Więc tego rodzaju sposobność dla niektórych jest. Ale po szkoleniu nie zawsze zapewni się pracę, bo oficyny turystyczne, zwłaszcza dobrej marki, same kierują na kursy, a oprócz tego wymagają zaliczenia egzaminu wewnętrznego. Jest to więc krótka, ale nie najlepsza droga, a zwykle trzeba ją przebyć. Egzaminy organizuje właściwy wojewoda, lecz zanim się do niego przystąpi, trzeba odbyć z reguły trzy-miesięczny kurs w odpowiedniej firmie (szkolenie z historii, historii kultury oraz sztuki oraz wiadomości o krajach, do jakich pilot będzie wyjeżdżał, np. na uczelni wychowania fizycznego. Od kandydata wymaga się, aby był pełnoletni, zakończył szkołę maturalną, posiadał stan zdrowia umożliwiający wykonywanie zawodu, odbył szkolenie i praktykę, dokumentując właściwe zaświadczenie, i by zaliczył egzamin na pilota lub przewodnika wycieczek przed komisją wyznaczoną przez wojewodę. Egzamin nie jest z łatwych - w egzaminie należy odpowiedzieć na 150-200 szczegółowych pytań (np. jak nazywają się domy konstruowane przez bobry lub ile cyfr ma numer paszportu).
Jednak taki egzamin nie wystarczy, bo chcąc podróżować za granicę, przyszły kandydat musi zdać też egzamin językowy w urzędzie wojewódzkim. Nie jest to konieczne, jeśli posiada on świadectwo ukończenia studiów filologicznych albo nauczycielskiego kolegium języków obcych lub świadectwo zakończenia szkoły z językiem obcym za granicą.
Każdy z absolwent otrzymuje od wojewody legitymację i identyfikator. Gdy jednak absolwent chce tylko zacząć karierę od stanowiska pilota, niech lepiej zda na AWF, gdzie uzyska pełne wykształcenie turystyczne na wydziale turystyka i rekreacja. W naszych szkołach państwowych i niepaństwowych jest to jeden z popularniejszych kierunków.
Najpierw należy zdać egzamin, który jest podzielony na części: praktyczny oraz teoretyczny. Sprawdzian praktyczny dotyczy tylko pływania, które uznaje się za jeden z elementów kultury. Egzamin teoretyczny dotyczy wiedzy z geografii albo z biologii oraz języka obcego. Oczekiwania znajomości języka wyznacza się dość wysoko, aby kandydat miał świadomość, że na studiach czeka go dużo pracy w tej dziedzinie.
Kierunki i profile studiów są zróżnicowane. Do typowych należy obsługa ruchu wycieczkowego oraz hotelarstwo. Tu jest najwięcej kandydatów ze względu na popyt rynku. Te kierunki są ze sobą powiązane, ale wyróznia je też bardzo dużo: inne typy profesji, inny klient i inny sposób działania. Do tej grupy specjalności zaliczamy też takie, jak obsługa wycieczek, animacja turystyki i rozrywki czy informatyka w turystyce. Ze specjalności czysto rekreacyjnych warto wymienić samą rekreację, pedagogikę czasu wolnego czy odnowę psychosomatyczną.
Studia są tak zaprojektowane, żeby studentzaznajomił się nie tylko z organizacją turystyki, ale i z marketingiem, zarządzaniem oraz ekonomiką. A zatem wiedza, jaką się otrzymuje, jest bardzo rozległa i zapewnia kursantom na dużą mobilność na rynku pracy.
W czasie uczenia studenci uczą się kilku kluczowych przedmiotów, jak geografia turystyczna, krajoznawstwo, zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne, podstawy turystyki, teoria i metodyka turystyki, marketing działań turystycznych i rekreacyjnych, informatyka w turystyce i rekreacji, a nawet prawo w turystyce czy metody i sposoby obsługi ruchu turystycznego.
Każdy uczeń ma też do zaliczenia zajęcia praktyczne (ćwiczenia terenowe i praktyki zawodu), obozy, a także takie przedmioty, jak rekreacja ruchowa, turystyka, kwalifikowana, usprawnienie ruchowe.